مورچهی مورموران

به راهِ بادیه رفتنم، خطا در خطای خوشحال. اینکه هی غلط بنویسم، او هی لوسم کند، ببخشدم، یادم بدهد، عادتِ شیرینم شده است. اینکه خطاهایم توجّهش را جلب کند، و فکر کند باید بیشتر هوایم را داشت. مورچهی شکردانم من، شاد و بررسی از مرجع مورموران طبق کپی رایت و غلتزنان در بهشتِ نگاهش. خوش به من، خوشا به من.