روح رقیق ِِ کودکی

از معدود صفحات اینستاگرام که برای من چندین ماه هست چک کردنش عادت فوق العاده مهمی شده، صفحه ی مادری ست که خاطرات پسر سه و دختر یک ساله اش را به صورت عکس و فیلمهای کوتاه به اشتراک می گذارد.

به شکل غریبی این دو تا بچه بخشی از وجود من شده اند، خیلی دوستشان دارم و حتی تماشایشان، شعف معصومانه ی بی مثلی به من می دهد که یادم می رود کجای زندگی ایستاده ام.

بچه ها، به خصوص تا زمانی که آثار تأثیرپذیری از محیط و بزرگترها در آنها بروز نکرده، پاک ترین و فرشته ترین موجودات زمینی هستند، کنارشان نمی شود قلب نداشت، نمی شود لبخند نداشت...